Beatrycze z Silvy była portugalską szlachcianką żyjącą w XV wieku, która założyła Zakon Niepokalanego Poczęcia. Urodzona w Campo Maior, służyła jako dwórka królowej Izabeli Portugalskiej w Kastylii. Po okresie uwięzienia spowodowanego zazdrością królowej, miała otrzymać objawienie od Najświętszej Maryi Panny, która nakazała jej stworzenie nowej wspólnoty religijnej. Ostatecznie osiadła w Toledo, gdzie założyła klasztor poświęcony Niepokalanemu Poczęciu, który później stał się częścią tradycji franciszkańskiej.
Życie i fundacja
Po ucieczce z uwięzienia Beatrycze szukała schronienia w dominikańskim klasztorze w Toledo. W 1484 roku, dzięki wsparciu królowej Izabeli I Kastylijskiej, założyła Klasztor Świętej Wiary. Pod przewodnictwem papieża Innocentego VIII wspólnota przyjęła regułę cysterską i ustanowiła specyficzny habit charakteryzujący się białym scapularzem i niebieską peleryną. Przez trzydzieści siedem lat prowadziła życie religijne w Toledo aż do śmierci w 1492 roku.
Dziedzictwo i kult
Zakon, który założyła, rozszerzył się ostatecznie na cały świat, osiągając szczyt rozwoju z około 200 klasztorami w Europie i Ameryce Południowej. Beatrycze została beatyfikowana w 1926 roku, a później kanonizowana przez papieża Pawła VI w 1976 roku. Jest czczona jako święta, a jej wspomnienie obchodzi się 17 sierpnia w Portugalii oraz 1 września w Hiszpanii.