Beatrice Venezi (ur. 5 marca 1990) – włoska dyrygentka i pianistka. Urodziła się w Lukce, w 2015 roku ukończyła dyrygenturę orkiestrową w Konserwatorium im. Giuseppe Verdiego w Mediolanie. Dyrygować zaczęła w młodym wieku i pełniła funkcje w kilku orkiestrach we Włoszech i za granicą. Jej kariera przyciągnęła uwagę opinii publicznej także ze względu na polityczne i instytucjonalne kontrowersje we Włoszech.
Początki kariery

Venezi zdobyła pierwszą nagrodę w Krajowym Konkursie Pianistycznym we Włoszech w 2005 roku, a w roku następnym otrzymała nagrodę im. Luigiego Zanuccoliego dla młodych muzyków. Kontynuowała studia z muzykologii i opublikowała esej w czasopiśmie „Codice 602”. W wieku 22 lat została dyrygentką, pełniąc funkcję asystentki dyrygenta Armeńskiej Państwowej Młodzieżowej Orkiestry Symfonicznej oraz pierwszej dyrygentki Orkiestry Milano Classica. W 2016 roku została mianowana głównym dyrektorem Nuova Orchestra Scarlatti Young.
Nagrania i działalność publiczna
W 2019 roku Venezi wydała swój pierwszy album zatytułowany „My Journey – Puccini's Symphonic Works”. W 2021 roku współprowadziła festiwal muzyczny w Sanremo. Otrzymała kilka nagród, w tym tytuł Kobiety Roku nadany przez dziennik „Corriere della Sera” w 2017 roku oraz Nagrodę Pegaza przyznaną przez Region Toskania w 2021 roku.
Kontrowersje
We Włoszech Venezi znana jest z bliskich relacji z rządem Giorgii Meloni, a jej ojciec jest byłym członkiem skrajnie prawicowej partii Forza Nuova. W 2022 roku została mianowana doradczynią ds. muzyki ministra kultury Włoch. W 2025 roku została ogłoszona dyrektorką muzyczną teatru La Fenice w Wenecji, co spotkało się z sprzeciwem pracowników. W kwietniu 2026 roku teatr odwołał wszystkie przyszłe współprace z nią po uwagach, które wypowiedziała w wywiadzie dla gazety; fundacja uznała je za niezgodne ze swoimi wartościami.
