Barypsabas był pustelnikiem i świętym męczennikiem, który żył w pierwszym lub drugim wieku. Według tradycji był on strażnikiem świętej relikwii składającej się z krwi i wody wypływającej z boku Jezusa Chrystusa. Relikwia ta, zebrana przez sprawiedliwego człowieka imieniem Jakub, była przechowywana w naczyniu przykrytym olejem, aby ukryć jej prawdziwą naturę. Barypsabas żył w regionie Kattara Sukhreia, który według przekazów znajdował się w Persji.
Życie i relikwia
Święty posiadał naczynie zawierające świętą krew i wodę, które pierwotnie zebrano w tykwie. Ta święta substancja, ukryta pod warstwą oleju, była używana do dokonywania licznych cudów i uzdrowień. Barypsabas otrzymał ten skarb od innego pustelnika, zanim kontynuował swoje ascetyczne życie na Wschodzie.
Śmierć i dziedzictwo
Barypsabas został zabity w nocy przez ludzi kierowanych chciwością. Przed śmiercią powierzył święte naczynie swojemu uczniowi, aby zapewnić ochronę relikwii. Jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej jako męczennik, który strzegł znaczącego świętego skarbu.