Barses był chrześcijańskim biskupem żyjącym w IV wieku, który sprawował pieczę nad miastami Carras i Edessa. Urodzony około 350 roku, był wybitnym obrońcą wyznania nicejskiego podczas sporów ariańskich. Jego sława świętości i cnoty rozprzestrzeniła się szeroko w różnych regionach, w tym w Fenicji i Egipcie. Ze względu na ogromną popularność i liczne tłumy, które gromadziły się wokół niego, doświadczył wielokrotnych wygnań za panowania cesarza Walensa, aż do śmierci na wygnaniu w 378 roku.
Życie i posługa
Zanim objął stolicę biskupią w Edessie, Barses służył jako biskup Carras aż do 361 roku. Zasłynął za zaangażowanie w lokalną infrastrukturę kościelną, w tym za budowę dużej chrzcielnicy w Edessie około 370 roku. W trakcie swojej działalności utrzymywał kontakty intelektualne z innymi liderami, takimi jak Bazyli z Cezarei, z którym prowadził korespondencję.
Wygnanie i śmierć
Z powodu swojego szerokiego wpływu, cesarz wygnał Barsesa na wyspę Arad w 373 roku. W tym okresie był znany z uzdrawiania chorych poprzez modlitwę. Rosnąca liczba jego wyznawców doprowadziła do kolejnych przesiedleń do Oksyrynchusa, a ostatecznie do twierdzy Phenon, gdzie zmarł w 378 roku.
Kult
Jako święty, Barses jest czczony w kilku tradycjach chrześcijańskich. Kościół katolicki upamiętnia go 30 stycznia, podczas gdy Kościół prawosławny obchodzi jego święto 25 sierpnia oraz 15 października. Tradycja syryjska celebruje jego pamięć 12 stycznia.