Barsabiasz był perskim archimandrytą i męczennikiem żyjącym w IV wieku. Podczas konfliktu między Persją a Cesarstwem Bizantyńskim, król Szapur II prześladował chrześcijan, postrzegając ich jako zwolenników wrogiego imperium. W wyniku tych prześladowań Barsabiasz został stracony wraz z jedenastoma towarzyszami w pobliżu Persepolis w 337 roku.
Męczeństwo
Prześladowania chrześcijan w Persji były napędzane napięciami politycznymi między Imperium Sasanidów a Bizancjum. Ponieważ panujący monarcha postrzegał wspólnotę chrześcijańską jako potencjalnych sojuszników wroga, wielu chrześcijan stało się celem ataków. Barsabiasz, sprawujący funkcję archimandryty, należał do grona osób, które stanęły przed śmiercią za swoją wiarę, ostatecznie zostając ściętym wraz z jedenastoma innymi osobami.
Kult
Kościół katolicki uznaje Barsabiasza za świętego. Jego pamięć jest obchodzona corocznie 21 czerwca. Jest on wspominany jako część grupy męczenników, którzy cierpieli za wództwa Szapura II.