Barlaam Chutynski był rosyjskim prawosławnym hegumenem i świętym z XII wieku, urodzonym w bogatej rodzinie w Wielkim Nowogrodzie. Po stracie rodziców rozdał cały swój majątek ubogim i wybrał życie w odosobnieniu. Początkowo żył jako pustelnik nad rzeką Wołchow, gdzie zbudował małą drewnianą kaplicę. Jego rosnąca sława świętości przyciągnęła licznych wyznawców, co ostatecznie doprowadziło go do założenia klasztoru w Chutyni, poświęconego Przemienieniu Pańskiemu.
Życie i monastycyzm

Po podjęciu decyzji o przyjęciu ascetycznego trybu życia, Barlaam przyjął imię zakonne i osiadł w Chutyni. Klasztor, który założył, otrzymał wsparcie od lokalnej szlachty, w tym od księcia Jarosława Nowogrodzkiego. Przed śmiercią pod koniec 1192 lub 1193 roku wyznaczył mnicha imieniem Antoni na swojego następcę. Jego życie zostało później opisane przez serbskiego mnicha Pachomiusza.
Kult i dziedzictwo
Grób świętego stał się ważnym celem pielgrzymek po jego śmierci. Jego relikwie zostały oficjalnie umieszczone w relikwiarzu w 1452 roku. W rosyjskiej tradycji liturgicznej jest on szczególnie upamiętniany podczas przygotowywania chleba i wina. Jest uznawany za czczoną postać monastyczną zarówno w tradycji prawosławnej, jak i katolickiej.
