Bardo z Moguncji był niemieckim prelatem żyjącym w XI wieku, który sprawował urząd arcybiskupa Moguncji od 1031 roku do śmierci w 1051 roku. Urodzony około 980 roku w Oppershofen, kształcił się w opactwie w Fulda. Przed objęciem urzędu arcybiskupa pełnił funkcje opata w Werden oraz opata w Hersfeld. Jego kariera była ściśle związana z cesarzami z dynastii salickiej, a on sam odegrał istotną rolę w religijnej i politycznej administracji Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Kariera kościelna
Po szkoleniu w Fulda, Bardo został mianowany opatem Werden w 1030 roku przez cesarza Konrada. Podczas sprawowania tam urzędu koncentrował się na dyscyplinie klasztornej i ustanowił służby opiekuńcze dla rannych żołnierzy. Po krótkim okresie przewodzenia klasztorowi w Hersfeld, w 1031 roku został arcybiskupem Moguncji. Jest znany z ukończenia budowy katedry w Moguncji w 1037 roku oraz z przewodniczenia synodowi w Moguncji w 1049 roku, który zajmował się takimi kwestiami jak symonia.
Kult i śmierć
Bardo zmarł w Oberdorla w czerwcu 1051 roku, wracając do Moguncji ze spotkania w Paderborn. Został pochowany w katedrze w Moguncji. Uznany za świętego, jest czczony zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jego wspomnienie obchodzi się 10 czerwca.