Barachizjusz był chrześcijańskim męczennikiem, który żył w IV wieku w Imperium Perskim. W okresie, gdy chrześcijaństwo rozprzestrzeniało się z Imperium Rzymskiego na terytoria perskie, lokalny cesarz postrzegał rosnącą w siłę wiarę jako zagrożenie dla religii państwowej. Doprowadziło to do szeroko zakrojonych prześladowań, podczas których osoby wyznające chrześcijaństwo mierzyły się z uwięzieniem i dotkliwymi torturami. Barachizjusz, wraz ze swoim bratem Jonasem, został aresztowany za swoją wiarę i odmówił oddawania czci perskiemu bóstwu słońca.
Męczeństwo
Po aresztowaniu obaj bracia zostali poddani intensywnym torturom. Po tym, jak Jonas zmarł w męczarniach, Barachizjusz kontynuował znoszenie fizycznych cierpień. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań mimo okrucieństwa, z jakim się mierzył. Zmarł w 327 roku, gdy został zabity poprzez wlanie siarki do ust za pomocą kleszczy.
Kult
Święty jest wspominany w tradycjach kościelnych 29 marca. Data ta jest wspólna ze świętem św. Sulpicjusza. Jest on pamiętany jako męczennik, który pozostał niezłomny w swoich przekonaniach podczas prześladowań w Imperium Perskim.