Baltazar de Torres był hiszpańskim księdzem jezuitą i misjonarzem, urodzonym w Granadzie w 1563 roku. Po wstąpieniu do Towarzystwa Jezusowego w 1579 roku i ukończeniu studiów teologicznych, służył jako profesor w Makau. Ostatecznie udał się do Japonii, aby kontynuować swoją pracę religijną. Mimo oficjalnych dekretów zakazujących praktyk chrześcijańskich, pozostał w kraju, potajemnie posługując wiernym. Został aresztowany w pobliżu Nagasaki i stracony w 1626 roku w okresie intensywnych prześladowań religijnych w Japonii.
Życie i męczeństwo
Urodzony w szlacheckiej rodzinie, Torres studiował w Ocaña, Huete, Cuenca i Alcalá. Po święceniach w 1592 roku nauczał teologii w Makau, zanim przeniósł się do Japonii. Aby uniknąć wykrycia po tym, jak szogunat Tokugawa zakazał chrześcijaństwa, żył w ukryciu wraz z lokalnymi wyznawcami. W marcu 1626 roku został schwytany wraz z katechetą. Był więziony w Ōmura, a następnie stracony przez spalenie żywcem na wzgórzu w pobliżu Nagasaki w czerwcu 1626 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX w 1867 roku jako część grupy męczenników jezuitów, często określanych jako Francis Pacheco i towarzysze. Jego wspomnienie obchodzi się 20 czerwca, w rocznicę jego śmierci.