Balsemius był chrześcijańskim diakonem żyjącym pod koniec IV i na początku V wieku. Urodzony w Limoges lub Bourges, udał się do diecezji Troyes, aby ewangelizować region Arcis. Zapamiętano go jako odważnego człowieka, który podjął próbę powstrzymania grabieży Galii przez Wandalów i Alanów. Podczas konfrontacji z tymi grupami w pobliżu La Dorée został pobity, a ostatecznie ścięty. Zmarł w 407 roku w Ramerupt i jest czczony jako święty w tradycji katolickiej oraz prawosławnej.
Życie i męczeństwo
Po zostaniu diakonem, Balsemius przeniósł się w okolice Arcis pod kierownictwem biskupa Aureliana. Na początku V wieku próbował przekonać najeżdżające barbarzyńskie grupy do zaprzestania niszczenia. Mimo fizycznego ataku, którego doświadczył w wyniku swoich starań, nie ustąpił, zanim został zabity. Legenda głosi, że po egzekucji cudownie zmartwychwstał, co jeszcze bardziej rozgniewało jego oprawców.
Odnalezienie relikwii
Miejsce spoczynku jego szczątków miało zostać objawione ślepej kobiecie z Limoges we śnie. Po odnalezieniu jego ciała w studni, użyła ona wody, aby odzyskać wzrok. Jego relikwie zostały ostatecznie przeniesione do Ramerupt, gdzie na jego cześć założono priorynat benedyktyński. Podczas rewolucji francuskiej szczątki zostały przeniesione do kościoła parafialnego i wymieszane z innymi kośćmi.
Kult
Balsemius jest czczony 16 sierpnia. Jego pamięć przetrwała w lokalnej geografii, w tym w nazwie ulicy w Le Chêne oraz w nazwie miejsca w pobliżu Arcis-sur-Aube. Dokumenty historyczne wspominają również o kaplicy poświęconej jemu w tym regionie, choć jego relikwie nie są już łatwe do zidentyfikowania ze względu na historyczne wymieszanie szczątków.