Balsamus z Cavy był włoskim mnichem benedyktyńskim, który sprawował urząd dziesiątego opata Cavy od 1208 roku aż do śmierci w 1232 roku. Rozpoznawany ze względu na swoje duchowe przywództwo, piastował to stanowisko przez dwadzieścia cztery lata. Jest wspominany jako znacząca postać w swojej wspólnocie monastycznej i został później uhonorowany przez Kościół katolicki.
Życie i przywództwo
Podczas swojego urzędu jako opat, Balsamus kierował benedyktyńskim opactwem w Cava. Jego przywództwo trwało od 1208 roku do jego śmierci 24 listopada 1232 roku. Współczesne relacje, takie jak te autorstwa Jana z Kapui, chwaliły jego charakter, opisując go jako znamienitego kapłana i wybitnego prelatę.
Kult
Kościół uznaje jego świętość, gdyż papież Pius XI ogłosił go błogosławionym w 1928 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 24 listopada.