Balsamo był benedyktyńskim kapłanem żyjącym w XI wieku, który sprawował urząd jedenastego opata opactwa Cava. Wybrany w 1208 roku, kierował klasztorem przez około dwadzieścia cztery lata aż do swojej śmierci w 1232 roku. Jako człowiek wykształcony, wykazał się umiejętnościami administracyjnymi, pracując nad odzyskaniem dóbr klasztornych utraconych w okresach niestabilności politycznej w Królestwie Sycylii. Utrzymywał bliskie relacje z cesarzem Fryderykiem II, który szanował jego uczciwość i przyznał mu władzę sądową nad rozległymi terytoriami opactwa.
Życie i przewodnictwo

Podczas swojej długiej kadencji Balsamo zabiegał o wsparcie papieża Innocentego III w celu ustabilizowania majątku opactwa. Później spotkał się z Fryderykiem II w Mesynie, aby zapewnić swojemu zakonowi cesarską ochronę. Mimo napięć politycznych i ostatecznej ekskomuniki cesarza, opat pozostał wierny suwerenowi. Zmarł w Cava de' Tirreni 24 listopada 1232 roku.
Kult i relikwie
Kościół katolicki czci go jako błogosławionego. Jego szczątki zostały przeniesione do drogocennej urny w 1675 roku i obecnie spoczywają pod ołtarzem Santa Felicita. Istnieje związek między świętym a obszarem Cinisello Balsamo, gdzie w sanktuarium San Martino zachowano relikwię oraz kość piszczelową. Lokalna pobożność w tym regionie nadal czci jego pamięć.
