Baldomer z Lyonu był żyjącym w VII wieku we Francji diakonem pomocniczym i ślusarzem. Urodzony w Aveizieux, ostatecznie przeprowadził się do Lyonu, gdzie pracował jako ślusarz, zanim wstąpił do klasztoru w opactwie Saint-Just. Pozostał w życiu zakonnym aż do śmierci w 660 roku. Jest uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, anglikańskim i prawosławnym.
Życie i praca

Po praktykowaniu swojego rzemiosła jako ślusarz w Lyonie, Baldomer dołączył do wspólnoty monastycznej w opactwie Saint-Just. Podczas pobytu w klasztorze służył Kościołowi jako diakon pomocniczy. Po jego śmierci 27 lutego 660 roku został pochowany w opactwie. Niektóre jego relikwie są obecnie przechowywane w kościele Saint-Galmier w regionie Loary.
Kult
Święty jest czczony corocznie 27 lutego. Ze względu na jego dawny zawód, tradycyjnie uważa się go za jednego z patronów kowali i ślusarzy. Jego pamięć jest zachowana poprzez lokalne święta oraz obecność jego szczątków we Francji.
