Bajkał to jezioro rynnowe w południowej Syberii w Rosji, położone między obwodem irkuckim a Republiką Buriacji. Jest najgłębszym jeziorem świata, sięgającym 1642 metrów, oraz największym jeziorem słodkowodnym pod względem objętości, zawierającym około jednej piątej niezamarzniętej słodkiej wody na Ziemi. Szacuje się, że jest to także najstarsze jezioro na Ziemi, mające od 25 do 30 milionów lat, a zamieszkuje je tysiące gatunków roślin i zwierząt, z których wiele nie występuje nigdzie indziej. Od 1996 roku UNESCO wpisuje je na listę światowego dziedzictwa.
Geografia i powstanie












Jezioro wypełnia dolinę ryftową powstałą w wyniku działania Bajkalskiej Strefy Ryftowej, gdzie skorupa ziemska powoli się rozrywa i poszerza o około 4 mm rocznie. Jego powierzchnia wynosi 31 722 kilometrów kwadratowych, co czyni je największym słodkowodnym jeziorem Azji pod względem powierzchni, choć kilka innych jezior na świecie jest większych. Jezioro dzieli się na baseny północny, środkowy i południowy, a jego wody odpływają rzeką Angarą, dopływem Jeniseju. Otaczające je góry i tajga są chronione jako park narodowy.
Woda i ekologia












Bajkał należy do najczystszych jezior świata i jest bogaty w tlen nawet w swoich głębokich partiach. Jego powierzchnia zamarza przez mniej więcej cztery do pięciu miesięcy w roku. Jezioro jest siedliskiem dla ponad 1000 gatunków roślin i 2500 gatunków zwierząt, choć liczby te prawdopodobnie są zaniżone. Wiele z jego gatunków jest endemicznych, w tym foka bajkalska oraz omul, ryba stanowiąca podstawę miejscowego rybołówstwa.
