Bacchus z Mar Saba był mnichem żyjącym w VIII wieku, uznawanym za świętego. Żyjąc w okresie wczesnego chrześcijaństwa, poświęcił swoje życie monastycyzmowi. Zapamiętano go przede wszystkim ze względu na jego pobożność oraz zamieszkiwanie w klasztorze Mar Saba. Jego życie i duchowy wkład są upamiętniane w tradycjach istniejących przed Wielką Schizmą.
Życie i śmierć
Jako oddany mnich, Bacchus prowadził życie skoncentrowane na dyscyplinie monastycznej. Zmarł w 786 roku. Jego tożsamość jest ściśle związana z klasztorem Mar Saba, znaczącym miejscem dla monastycyzmu. Jest czczony jako święty w przedschizmowych tradycjach chrześcijańskich.
Kult
Święty jest wspomniany corocznie 15 grudnia. Jego pamięć jest zachowana w kalendarzu liturgicznym, w którym jest czczony za swoją służbę monastyczną. Jego dziedzictwo pozostaje częścią historycznego dziedzictwa religijnego wspólnoty monastycznej.