Babolein był mnichem żyjącym w VII wieku i pierwszym opatem klasztoru w Saint-Maur-des-Fossés, położonego niedaleko Paryża. Pierwotnie uczeń świętego Kolumba w opactwie w Luxeuil, później nadzorował ustanowienie nowej wspólnoty monastycznej po królewskiej darowiźnie. Wprowadził unikalną regułę zakonną, która łączyła elementy tradycji kolumbańskiej oraz benedyktyńskiej. Pełnił funkcję przywódcy tej wspólnoty aż do swojej śmierci pod koniec VII wieku.
Życie i przywództwo
Po szkoleniu w Luxeuil, Babolein pomagał w opiece nad umierającym arcybiskupem Bourges, Austregésilem, w 624 roku. Po otrzymaniu nadania ziemi przez królową Nanthildę, w 641 roku został pierwszym opatem klasztoru w zakolu rzeki Marne. Pod jego przewodnictwem wspólnota uzyskała prawo do wyboru własnych przełożonych, a ostatecznie otrzymała królewską protekcję od Chlotař III.
Kult
Święty jest czczony corocznie 26 czerwca. Miejsce jego pochówku tradycyjnie wiąże się z ruinami kaplicy Notre-Dame des Miracles w parku opactwa. Historyczne relacje z jego życia, znane jako Vita sancti Baboleni, zostały spisane przez anonimowego mnicha w XI wieku, zachowując wczesne legendy dotyczące klasztoru.