Azai Manpukumaru (1564–1573) był najstarszym synem Azai Nagamasy, daimyō z północnej części prowincji Ōmi w okresie Sengoku. Niektóre źródła określają go jako dziedzica, inne podają, że nosił imię Terumasa. Uważa się, że był młodym chłopcem ukrzyżowanym po zniszczeniu klanu Azai przez Odę Nobunagę w 1573 roku, jak odnotowano w kronice Shinchō Kōki. Tożsamość jego matki pozostaje niejasna, a niektórzy historycy wątpią, czy siostra Nobunagi, Oichi, była jego matką.
Wczesne lata
Według tradycyjnych przekazów Manpukumaru urodził się w 1564 roku. Niektóre zapisy mówią, że jako dziecko został wysłany jako zakładnik na dwór Asakury Yoshikage w prowincji Echizen. Źródła nie są zgodne co do liczby synów i córek Nagamasy ani co do tożsamości ich matek. Według niektórych relacji Oichi, która poślubiła Nagamasę około 1568 roku, była matką młodszych dzieci, jednak historycy nie doszli do jednoznacznych wniosków dotyczących narodzin Manpukumaru.
Upadek i śmierć
Po upadku zamku Odani we wrześniu 1573 roku Manpukumaru znalazł się pod opieką jednego z wasali, który ukrył go w Echizen. Według jednej z relacji Nobunaga podstępem skłonił wasala do ujawnienia miejsca pobytu chłopca za pośrednictwem wiadomości od Oichi. Chłopiec został następnie przekazany Hashibie Hideyoshiemu i z rozkazu Nobunagi stracony przez ukrzyżowanie. Podobno miał wtedy dziesięć lat. Niektórzy autorzy zauważają, że taka forma egzekucji była w tym czasie w Japonii rzadkością.