Ayrton Senna da Silva był brazylijskim kierowcą wyścigowym i filantropem, który startował w Formule 1 w latach 1984–1994. Zdobył trzy tytuły mistrza świata kierowców z zespołem McLaren, a w chwili śmierci w 1994 roku posiadał rekord liczby pole position. Wygrał 41 Grand Prix w ciągu 11 sezonów. Uważa się go powszechnie za jednego z największych kierowców w historii tego sportu, a w Brazylii często nazywa się go bohaterem narodowym.
Początki kariery












Senna zaczął ścigać się gokartami w wieku 13 lat w São Paulo, używając gokarta, który jego ojciec zbudował z silnika małej kosiarki. Po dwukrotnym zajęciu drugiego miejsca w Karting World Championship przeniósł się w 1981 roku do Anglii, aby ścigać się w Formule Ford. Wygrał w tym samym roku mistrzostwa Wielkiej Brytanii oraz Townsend Thoresen. Następnie zdobył mistrzostwo Brytyjskiej Formuły 3 w 1983 roku, po czym podpisał kontrakt z zespołem Toleman, z którym zadebiutował w Formule 1 w 1984 roku.
Rywalizacja z Prostem












W McLarenie Senna w 1988 roku został partnerem Alaina Prosta, a zespół wygrał wtedy 15 z 16 Grand Prix rozegranych w tym sezonie. Ich rywalizacja osiągnęła punkt kulminacyjny w kolizjach na torze Suzuka w 1989 i 1990 roku, które decydowały o mistrzostwie. Pierwszy tytuł zdobył Prost, a drugi Senna. Trzeci tytuł Senna zdobył w 1991 roku. Był znany ze znakomitej jazdy w deszczu, między innymi podczas Grand Prix Monako w 1984 roku i Grand Prix Portugalii w 1985 roku.
Śmierć i dziedzictwo











Senna zginął w 1994 roku, prowadząc w Grand Prix San Marino na torze w Imoli, jadąc samochodem Williams. Na jego pogrzebie państwowym obecne było około 3 milionów ludzi. Był ostatnim kierowcą, który zginął podczas wyścigu o mistrzostwo świata Formuły 1, aż do śmierci Julesa Bianchiego w 2014 roku. W 2000 roku Senna został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Motorsportu. Pamięta się go za szybkość, bezkompromisowy styl jazdy i działalność charytatywną.
