Awtel był wczesnochrześcijańskim mnichem z Licji, który żył w III i IV wieku. Aby uniknąć małżeństwa aranżowanego przez rodzinę, uciekł do Bizancjum, gdzie mieszkał przez dwie dekady. Podczas podróży morskich miał uratować współpasażerów przed gwałtowną burzą za pomocą modlitwy. Po śmierci rodziców powrócił do ojczyzny, gdzie ostatecznie żył jako mnich, a później jako pustelnik. Jest uznawany za świętego w różnych tradycjach chrześcijaństwa wschodniego.
Życie i cuda
Po nawróceniu na chrześcijaństwo, Awtel przyjął życie w celibacie. Po pobycie w Bizancjum powrócił do Licji, gdzie dokonywał cudów, w tym uzdrowił człowieka ugryzionego przez węża. Akt ten doprowadził do nawrócenia wielu pogan. Ostatecznie poszukiwał samotnego życia na pustyni, gdzie mieszkał jako pustelnik aż do śmierci w 327 roku.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony przez Kościół maronicki, syryjski prawosławny oraz prawosławny. Jego święta różnią się w zależności od tradycji, obejmując 9 października oraz 3 listopada. W Libanie w wiosce Kfarsghab stoi kościół poświęcony jemu. Ten historyczny obiekt, położony na skalistym cyplu z widokiem na dolinę Kadisza, był wielokrotnie odnawiany od XV wieku.