Aureliusz z Kordoby był chrześcijańskim męczennikiem z IX wieku, żyjącym w Kordobie w Hiszpanii. Urodzony w bogatej rodzinie o mauretańskim i chrześcijańskim pochodzeniu, początkowo praktykował swoją wiarę w tajemnicy, aby uniknąć prześladowań pod panowaniem Abd al-Rahmana II. Po tym, jak był świadkiem publicznego upokorzenia innego wyznawcy, on i jego żona Natalia zdecydowali się otwarcie wyznać chrześcijaństwo. Decyzja ta doprowadziła do ich aresztowania i ostatecznej egzekucji, czyniąc go jednym z uznanych Męczenników Kordobańskich.
Życie i męczeństwo
Aureliusz żył w okresie intensywnej presji religijnej w Kordobie. Idąc w ślady człowieka, który bez wstydu znosił publiczne chłostę, Aureliusz i jego żona Natalia porzucili pozory wyznawania islamu. Dołączyli do nich krewni, Feliks i Liliosa, oraz palestyński mnich imieniem Jerzy. Po odmowie wyrzeczenia się swoich przekonań w trakcie czterodniowego okresu łaski, grupa została stracona przez ścięcie w lipcu 852 roku.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty w tradycjach anglikańskiej, prawosławnej oraz przed schizmą, a jego wspomnienie obchodzi się 27 lipca. Podczas gdy niektóre tradycje sugerują, że jego szczątki zostały pochowane w Kordobie, inna relacja twierdzi, że Karol Łysy przeniósł ciało Aureliusza i głowę Natalii do Saint-Germain w Paryżu, aby zapewnić im bezpieczeństwo.