Augustyn Roscelli był włoskim kapłanem żyjącym w XIX wieku, który poświęcił się wspieraniu grup wrażliwych w Genui. Urodzony w 1818 roku, pokonał trudne dzieciństwo spędzone na wypasaniu owiec, aby dzięki pomocy dobroczyńców realizować swoje powołanie. W trakcie swojej posługi koncentrował się na zapewnianiu edukacji i szkolenia zawodowego ubogiej młodzieży oraz kobietom, dążąc do zapobiegania przestępczości i ubóstwu. Ostatecznie założył Instytut Sióstr Niepokalanego Poczęcia, aby sformalizować misję swoich współpracowniczek, pozostawiając trwałe dziedzictwo społeczne i duchowe w regionie Ligurii.
Życie i posługa
Po święceniach w 1846 roku, Roscelli służył w różnych parafiach, w tym w San Martino d’Albaro oraz w kościele Pocieszenia (Consolazione). Podejmował kwestie społeczne, tworząc warsztaty szycia dla dziewcząt oraz instytuty rzemieślnicze dla chłopców. Jego szeroka działalność charytatywna obejmowała służbę jako kapelan więźniów oraz zarządzanie prowincjonalnym sierocińcem, gdzie ochrzcił tysiące dzieci i wspierał samotne matki.
Założenie zgromadzenia Sióstr
W 1876 roku, za zachętą papieża Piusa IX, założył Instytut Sióstr Niepokalanego Poczęcia. Zakon ten wyłonił się z grupy kobiet, które współpracowały z nim w jego programach społecznych. Roscelli pełnił funkcję ich duchowego kierownika, prowadząc zgromadzenie do ekspansji poza granice Włoch, przy jednoczesnym zachowaniu życia głębokiej modlitwy i pokory.
Kult
Roscelli został kanonizowany na świętego przez papieża Jana Pawła II w 2001 roku. Jego droga do świętości obejmowała ogłoszenie go wyniosłym (Venerabilis) w 1989 roku oraz błogosławionym w 1995 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 7 maja, w rocznicę jego śmierci w 1902 roku. Jest pamiętany ze względu na umiejętność łączenia intensywnej modlitwy kontemplacyjnej z aktywną służbą ubogim.