Augustyn (ur. Aleksander Bielajew; 1886–1937) był prawosławnym arcybiskupem Kaługi i Borysowa, żyjącym w Związku Radzieckim. Urodzony w wiosce Kamienka, kształcił się w Akademii Teologicznej w Kazaniu i pracował jako nauczyciel przed wstąpieniem do duchowieństwa. Stał się znaczącym liderem oporu przeciwko ruchowi odnowieńców (renowacjonistów), sprawując urząd biskupa Iwanowa-Wozniesienska. W trakcie swojej służby wielokrotnie był aresztowany i skazywany na wygnanie za działalność religijną oraz obronę tradycyjnych praktyk kościelnych.
Kariera kościelna

Po przyjęciu ślubów zakonnych został mianowany biskupem Iwanowa-Wozniesienska w 1923 roku. Był znany z promowania tradycyjnych praktyk liturgicznych i organizowania kręgów religijnych. Później sprawował urząd biskupa Ałma-Aty, choć władze radzieckie zablokowały jego rejestrację w tym miejscu, a następnie biskupa Syzranu. W 1934 roku został mianowany do przewodzenia diecezji kaługijsko-borysowskiej, gdzie ostatecznie został wyniesiony do godności arcybiskupa.
Prześladowania i śmierć
Jego służba była naznaczona nieustannym konfliktem z państwem radzieckim, co prowadziło do wielokrotnych uwięzień i trzyletniego wygnania w Azji Środkowej. W 1937 roku, po ostatnim aresztowaniu w Kałudze, został skazany na śmierć za rzekomą działalność kontrrewolucyjną. Został rozstrzelany w listopadzie 1937 roku w pobliżu Tuły wraz z innymi duchownymi i świeckimi.
Kult
W 2000 roku Kościół prawosławny uwzględnił go na liście nowych męczenników i wyznawców Rosji. Jest czczony jako męczennik za swoją niezłomną wierność Kościołowi w okresie intensywnych prześladowań religijnych.
