Augusto z Calatii był biskupem żyjącym w V wieku, pochodzącym z Afryki Północnej. Po wygnaniu przez króla Wandalów, Genzeryka, przybył do Włoch, gdzie uważa się, że około 439 roku założył diecezję w Calatii. Choć lokalna tradycja sugeruje, że przybył na dryfującym statku wraz z kilkoma innymi biskupami, współcześni historycy traktują tę narrację jako późniejszą legendę. Ostatecznie zmarł w Maddaloni, niedaleko Caserty.
Życie i legenda
Według historycznych legend, król Wandalów zmusił Augusto i dwunastu innych biskupów do wejścia na statek pozbawiony wioseł i żagli. Choć mieli zginąć na morzu, sprzyjające wiatry zaniosły grupę do Kampanii. Po przybyciu na miejsce biskupi osiedlili się w różnych miastach południowych Włoch. Choć opowieści te prawdopodobnie powstały w XII wieku, aby odzwierciedlać historię Quodvultdeusa, pozostają one kluczowe dla jego lokalnej tożsamości.
Kult
Kościół katolicki czci go jako świętego. Jego wspomnienie obchodzi się 1 września, zgodnie z Martyrologium Rzymskim. Tradycyjnie jest on celebrowany wraz z dwunastoma innymi biskupami, którzy rzekomo byli częścią jego grupy podczas podróży z Afryki Północnej do Włoch.