Augustin-Emmanuel Philippot był francuskim księdzem żyjącym w XVIII wieku, który służył w diecezji Le Mans. Urodzony w Paryżu w 1716 roku, swoją posługę sprawował jako proboszcz w Bazouge-des-Alleux niedaleko Laval. Jego życie zakończyło się podczas rewolucji francuskiej, kiedy to 21 stycznia 1794 roku został stracony na gilotynie w Laval. Był jednym z czternastu księży skazanych na śmierć tego dnia przez rewolucyjny trybunał wojskowy; data ta została wybrana tak, aby zbiegała się z rocznicą śmierci króla Ludwika XVI.
Życie i śmierć
Syn Jeana-Emmanuela Philippota i Geneviève Lamarre, Augustin-Emmanuel pozostał w swojej parafii aż do okresu rewolucji. Rankiem w dniu egzekucji on oraz trzynastu innych księży, z których niektórzy byli starzy lub chorzy, zostałów doprowadzony przed trybunał wojskowy w departamencie Mayenne. Po wydaniu wyroku grupa została stracona publicznie na Place du Blé, po czym ich ciała pochowano na polu poza miastem.
Kult
W 1816 roku szczątki czternastu księży zostały przeniesione do kościoła Notre-Dame w dzielnicy Avesnières w Laval. Kościół katolicki uznaje tę grupę za męczenników. 19 czerwca 1955 roku papież Pius XII oficjalnie ogłosił czternastu męczenników z Laval, w tym Augusta-Emmanuela Philippota, błogosławionymi.