Atanazy (Sacharow) — rosyjski biskup prawosławny i hymnograf żyjący w XX wieku, który stał się znaczącą postacią w ruchu Kościoła katakumbowego. Urodzony jako Siergiej Sacharow w 1887 roku, od wczesnej młodości dążył do życia religijnego, ostatecznie przyjmując w Akademii Teologicznej w Moskwie monastyczne imię Atanazy. Mimo intensywnych prześladowań ze strony władz radzieckich, pozostał wierny swojej wierze i roli duchowego przywódcy, sprawując urząd biskupa Kowrowa po przetrwaniu dziesięcioleci więzienia i wygnania.
Życie i służba


Po ukończeniu studiów teologicznych w 1912 roku, Atanazy awansował w hierarchii kościelnej, zostając archimandrytą w 1920 roku. Przyjął stanowisko biskupa Włodzimierza i Suzdalu mimo gróźb ze strony tajnej policji. Jego oddanie wierze prawosławnej prowadziło do częstych aresztowań i długich okresów niedoli. Przez czterdzieści dwa lata sprawowania urzędu biskupa spędził trzydzieści trzy lata w różnych obozach koncentracyjnych i miejscach wygnania, wykonując wycieńczającą pracę fizyczną, jednocześnie kontynuując nauczanie swojej wiary.
Kult


Doceniony za swoją niezłomność w erze radzieckiej, Atanazy jest czczony jako wyznawca wiary. Został kanonizowany w 2000 roku. Pamięta się go za zdolność zachowania prawdziwej tradycji prawosławnej nawet podczas uwięzienia, słynąc z wypowiedzi, że autentyczny Kościół istniał wewnątrz murów więzienia. Jego dziedzictwo jako hymnografa i przywódcy prześladowanego Kościoła jest nadal honorowane w tradycji prawosławnej.
