Astolf z Moguncji był benedyktyńskim mnichem, który sprawował urząd rzymskokatolickiego arcybiskupa Moguncji od 813 do 825 roku. Urodzony około 750 roku, prawdopodobnie wywodził się z Longobardów i studiował pod przewodnictwem swojego poprzednika, Lulla. Podczas sprawowania urzędu utrzymywał istotne związki z klasztorem w Fulda i wspierał różne instytucje religijne, w tym klasztory w Bleidenstadt i Hersfeld. Jest wspominany ze względu na swoją rolę w poświęceniu kilku ważnych miejsc kultu oraz wpływ na ówczesną literaturę duchownych.
Kariera kościelna
Po zastąpieniu Richulfa w 813 roku, Astolf odegrał kluczową rolę w administracji regionu. Święcił Hrabanusa Maurusa, postać, która ostatecznie go zastąpiła. Jego przewodnictwo obejmowało poświęcenie bazyliki Salvatorbasilika w Fulda, gdzie przeniósł relikwie Bonifacego, oraz poświęcenie kościoła św. Michała. Autoryzował również przeniesienie szczątków Lioby do jej miejsca spoczynku obok opata Sturmi.
Kult
Astolf jest uznawany za świętego i jest wspominany 5 stycznia. Po śmierci 28 grudnia 825 roku został pochowany w opactwie św. Alana w Moguncji. Jego dziedzictwo zostało uhonorowane przez Hrabanusa Maurusa, który napisał dla niego epitafium, wychwalając jego zasługi i porównując jego duchową pozycję do pozycji jego poprzedników.