Asterius z Petry był w IV wieku biskupem i prezbiterem, który stał się znaczącym przeciwnikiem arianizmu. Po przejściu z wiary ariańskiej, wspierał nauczanie Soboru Nicejskiego i współpracował ze świętym Atanazym. Z powodu sprzeciwu wobec arianizmu podczas Soboru w Sardyce w 343 roku, został wygnany do Libii przez cesarza Konstancjusza II. Ostatecznie powrócił do swoich obowiązków biskupich w Petrze za panowania cesarza Juliana.
Życie i kariera
Po wygnaniu, Asterius został przywrócony na stanowisko biskupa Petry w 362 roku. Brał udział w Soborze Aleksandryjskim, gdzie występował jako delegat. W tym czasie otrzymał zadanie dostarczenia listu do Kościoła w Antiochii, a następnie przedłożył tamtejszym liderom formalny raport dotyczący przebiegu soboru. Zmarł w Petrze w 365 roku.
Kult
Uznany za świętego, Asterius jest czczony w tradycji katolickiej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 10 czerwca. Jest pamiętany przede wszystkim za swoje przywiązanie do ortodoksyjnych doktryn ustanowionych w Nicei oraz za opór przeciwko herezji w okresie znaczących konfliktów teologicznych w Cesarstwie Rzymskim.