Asterius z Ostii był chrześcijańskim kapłanem żyjącym w Rzymie w III wieku. Zapamiętano go z powodu oddania papieżowi Kalikstowi I, którego szczątki odzyskał po tym, jak około 222 roku n.e. zostały wrzucone do studni. Po próbie zapewnienia papieżowi godnego pochówku, Asterius został schwytany przez prefekta Aleksandra. Następnie został stracony poprzez wrzucenie z mostu do Tybru, po czym jego ciało odnaleziono w Ostii.
Życie i męczeństwo
Historyczne relacje na temat jego życia pochodzą z apokryficznych Dziejów świętego Kaliksta. Po odzyskaniu ciała papieża, Asterius dokonał pochówku pod osłoną nocy. Czyn ten doprowadził do jego aresztowania i ostatecznej śmierci. Jego szczątki zostały ostatecznie wyrzucone na brzeg nadmorskiego miasta Ostii, gdzie został pochowany.
Kult i relikwie
Jest czczony jako święty co najmniej od IV lub V wieku. Między 844 a 847 rokiem papież Sergiusz II przeniósł relikwie Asteriusa i jego córki do kościoła San Martino ai Monti. Choć niektóre zapisy historyczne wspominają o tej translacji, niektórzy uczeni sugerują, że relikwie te mogą należeć do innej osoby o tym samym imieniu.