Asklepiusz był syryjskim pustelnikiem żyjącym w IV i V wieku. Choć szczegóły historyczne dotyczące jego życia pozostają nieliczne, jest on rozpoznawany ze względu na swoją skrajną pobożność i samodyscyplinę. Początkowo żył wśród swoich braci w wiosce, praktykując umiarkowanie, by ostatecznie wybrać życie pustelnika. Mieszkał w celi w pobliżu mnicha Polichroniusza, prowadząc styl życia cechujący się głębokim ubóstwem i nieustanną modlitwą, naśladując ascetyczne nawyki swojego towarzysza.
Życie i ascetyzm
Według pism Teodoreta z Cyru, Asklepiusz praktykował intensywną powściągliwość zarówno w swoim wczesnym życiu we wspólnocie, jak i w późniejszych latach jako pustelnik. Dzielił ten sam skromny ubiór, prostą dietę i łagodny temperament co Polichroniusz. Jego egzystencja była definiowana przez wielkie ubóstwo i nieustanne oddanie Bogu, co przyniosło mu reputację świętego zarówno w środowisku świeckim, jak i monastycznym.
Kult
Jest czczony jako czcigodny mnich zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Ze względu na wyjątkową pobożność na różnych etapach życia, mówi się, że otrzymał podwójną koronę chwały. Jego duchowe dziedzictwo wpłynęło na Jakuba, który starał się naśladować jego sposób życia, co sprawiło, że obaj są wspólnie czczeni w kalendarzu kościelnym.