Ascholiusz był biskupem Tesaloniki w IV wieku, który sprawował swoją funkcję od około 379 roku do śmierci w 384 roku. Jego rządy przypadły na przełomowy okres, w którym Cesarstwo Rzymskie przechodziło transformację w kierunku chrześcijaństwa jako oficjalnej religii państwowej. Mianowany przez papieża Damazego I, reprezentował interesy Rzymu w tym regionie w czasie rosnących wpływów biskupa Konstantynopola. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej.
Życie i kariera
Podczas sprawowania urzędu Ascholiusz dokonał chrztu cesarza Teodozjusza I. Odegrał istotną rolę w polityce kościelnej, uczestnicząc w pierwszym soborze konstantynopolitańskim w 381 roku. Podczas tego zgromadzenia sobór odrzucił roszczenia Maksymusa Cynika dotyczące biskupstwa Konstantynopola. Jego mianowanie miało na celu utrzymanie więzi między kościołem tesalońskim a Rzymem.
Kult
Jako postać z epoki przed schizmą, Ascholiusz jest czczony w tradycji prawosławnej. Wspomina się go ze względu na służbę w fundacyjnych latach chrześcijańskiego Cesarstwa Rzymskiego oraz jego udział w wielkich wczesnochrześcijańskich soborach.