Artur Bell był angielskim franciszkaninem i katolickim kapłanem z XVII wieku, który został zamordowany w Londynie. Urodzony w Worcestershire w 1590 roku, studiował teologię w Saint-Omer i Valladolid, zanim wstąpił do Zakonu Mniejszej Prowincji w Hiszpanii. Służył jako profesor i przełożony prowincji, pracując nad odnowieniem zakonu franciszkanów zarówno w Europie kontynentalnej, jak i w Szkocji. Podczas angielskiej wojny domowej jego działalność religijna doprowadziła do aresztowania go przez siły parlamentarne, co skutkowało jego egzekucją w Tyburn w 1643 roku.
Życie i posługa

Po wstąpieniu do zakonu franciszkanów w 1618 roku, Bell przyjął imię zakonne Franciszek. Większość swojej kariery spędził na nauczaniu hebrajskiego oraz służbie w wspólnotach w Douai, Brukseli i Gravelines. Był poliglota, biegły w kilku językach, w tym w grece, łacinie i hiszpańskim. W 1632 roku podjął próbę ponownego ustanowienia prowincji franciszkańskiej w Szkocji, choć wysiłki te nie powiodły się. W 1634 roku powrócił do Anglii, aby kontynuować swoją pracę religijną.
Śmierć i kult

Bell został schwytany w hrabstwie Hertfordshire pod zarzutem szpiegostwa, lecz dowody odnalezione podczas aresztowania ujawniły, że jest katolickim kapłanem. Został skazany przez sąd parlamentarny na śmierć. Przed egzekucją w Tyburn miał wyrazić wdzięczność sędziom za możliwość umierania za wiarę. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1987 roku, a jego wspomnienie obchodzi się 11 grudnia.
