Artald był kartuzjańskim mnichem w XIII wieku i biskupem Belley. Urodzony w 1101 roku w zamku Sothonod w Sabaudii, początkowo służył na dworze księcia Amedeusza III, zanim poświęcił się życiu zakonnemu. Po święceniu kapłańskim pomógł założyć klasztor kartuzjański w Arvières w 1132 roku. Choć został mianowany na biskupa Belley w wieku osiemdziesięciu lat, wkrótce po nominacji ustąpił, aby powrócić do swojej wspólnoty zakonnej, w której żył aż do śmierci w 1206 roku.
Życie zakonne
Po opuszczeniu dworu księcia, Artald wstąpił do klasztoru kartuzjańskiego w Portes. Później poprowadził sześciu współbraci kapłanów, aby założyć nową wspólnotę w regionie Valromey. Po pożarze, który zniszczył ich początkowe zabudowania, przeniósł grupę w miejsce nad rzeką Arvières. Ta nowa fundacja, poświęcona Najświętszej Marii Pannie, stała się centrum jego późniejszych lat i jego głównym miejscem zamieszkania.
Kult
Artald jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Jego sława świętości była znacząca za jego życia, co przywoływało porównania do jego mentora, św. Brunona. Jego kult został oficjalnie potwierdzony przez papieża Grzegorza XVI w 1834 roku, a wspomnienie świętego przypada 6 października.