Arsenius z Elassony był greckim duchownym z XVI wieku, który stał się znaczącą postacią w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Urodzony w Tesalii około 1550 roku, awansował w hierarchii monastycznej, służąc jako arcybiskup Elassony, a później piastował wysokie stanowiska kościelne w Rosji, w tym jako arcybiskup Suzdla i Tarusa. Odegrał istotną rolę podczas Okresu Burz (Smutnego)
Kariera kościelna
Po wstąpieniu do klasztoru i święceniu, Arsenius służył w różnych funkcjach, w tym jako kapłan w Patriarchalnym Kościele Pamakaristos. Podróżował do Moskwy w misjach dyplomatycznych, pomagając w ustanowieniu rosyjskiego patriarchatu. Podczas swojego pobytu w Rosji nadzorował budowę kilku kościołów w regionie moskiewskim i piastował kilka ważnych stołków biskupich, służąc ostatecznie jako arcybiskup Suzdla.
Wpływ historyczny
Arsenius był świadkiem wielkich przemian politycznych, w tym koronacji i upadków różnych władców podczas Okresu Burz. Był obecny podczas wyboru Michaiła Romanowa i pomagał powitać nową dynastię. Jego prace naukowe, obejmujące gramatykę grecko-słowiańską oraz relacje z podróży, pozostają kluczowym źródłem pierwotnym dla historyków badających przełom XVI i XVII wieku.
Kult
Święty zmarł w Suzdlu w 1625 roku i został pochowany w Katedrze Narodzenia Najświętszej Bogurodzicy. Jego relikwie zostały odnalezione w 1668 roku. Jest czczony w Kościele Prawosławnym, a jego wspomnienie przypada 13 kwietnia; jest również uwzględniony w zgromadzeniu świętych Włodzimierza.