Arsenije I Sremac był wybitnym serbskim arcybiskupem, który sprawował swoją funkcję w latach 1233–1263. Jako oddany uczeń świętego Sawy, odegrał kluczową rolę w utrzymaniu ciągłości Kościoła serbskiego w okresie niestabilności. Zapamiętano go jako osobę, która przeniosła siedzibę biskupią do Peći, aby zapewnić jej bezpieczeństwo przed węgierskimi najazdami. Podczas swojego panowania wspierał rodzinę królewską w jej działaniach religijnych i pomagał zachować duchowe dziedzictwo swojego poprzednika.
Życie i przewodnictwo

Po złożeniu ślubów zakonnych Arsenije wstąpił do klasztoru w Žiči, aby podążać za świętym Sawą. Ostatecznie zastąpił Sawę jako drugi arcybiskup serbski. Podczas sprawowania urzędu założył klasztor w Peći i pomagał królowi Stefanowi Urošowi I w budowie kilku ważnych obiektów religijnych, w tym Sopoćani i Gradac. Brał również udział w przeniesieniu relikwii świętego Sawy do Mileševy.
Kult

Po śmierci w 1266 roku Arsenije został uznany za świętego. Choć jego szczątki pierwotnie spoczywały w klasztorze w Peći, obecnie znajdują się w klasztorze Ždrebaonik w Czarnogórze. Według prawosławnego kalendarza liturgicznego wspomina się go 28 października.
