Arsenij Latrijski był bizantyjskim arystokratą i mnichem, który żył w X i XI wieku. Urodzony w bogatej rodzinie w Konstantynopolu, początkowo podążał ścieżką kariery wojskowej, służąc ostatecznie jako patrycjusz i dowódca temy kibyrrachejskiej. Jego życie uległo znaczącej zmianie po tym, jak gwałtowna burza zniszczyła całą jego flotę, czyniąc go jedynym ocalałym. Wydarzenie to skłoniło go do porzucenia statusu wojskowego i poświęcenia się monastycyzmowi.
Życie i monastycyzm
Po utracie floty Arsenij poszukiwał życia religijnego. Początkowo przebywał w nieznanym miejscu, zanim przeniósł się na górę Latros. Ostatecznie osiadł w klasztorze Kellibaroi, gdzie spędził pozostałe lata życia. Jego przejście ze stanu wysokiego urzędnika wojskowego do pokornego mnicha oznaczało całkowitą zmianę jego statusu społecznego i duchowego.
Kult
Kościół prawosławny uznaje go za świętego. Jest on czczony corocznie 13 grudnia. Jego dziedzictwo jest zachowane dzięki tradycjom monastycznym, które naśladowały jego ascetyczny tryb życia w Cesarstwie Bizantyńskim.