Arsenij Komelski był rosyjskim prawosławnym mnichem i założycielem klasztoru, który żył w obwodzie wołogodzkim. Urodzony w szlacheckiej rodzinie Sucharusawy w Moskwie, początkowo wstąpił do klasztoru Sergiusza Radoneżskiego. Po pełnieniu funkcji egumeny w Ławrze Trójcy Świętej, poszukiwał bardziej samotniczego życia w lesie Komelskim. Tam założył wspólnotę monastyczną, która ostatecznie otrzymała znaczące ochrony prawne od wielkiego księcia Wasylia III, co utrwaliło jego dziedzictwo jako ważnego duchowego przywódcy w północnej Rosji.
Życie i posługa

Podczas wczesnych lat w klasztorze Sergiusza Radoneżskiego, Arsenij przepisywał cenny rękopis Ewangelii. W 1525 roku został święcony na kapłana i mianowany przełożonym klasztoru Trójcy Świętej. Mimo próśb wielkiego księcia Wasylia, aby pozostał na miejscu, pod koniec lat 20. XVI wieku udał się na pustkowia. Po zmierzeniu się z lokalnymi niepokojami i najazdami Tatarów, ostatecznie założył klasztor Arsenijowo-Komelski, który cieszył się specjalnymi przywilejami nadanymi przez wielkiego księcia.
Kult
Arsenij zmarł w 1550 roku w założonym przez siebie klasztorze. Jego szczątki zostały złożone w kamiennym kościele poświęconym Włożeniu Szat Matki Bożej. Jest czczony jako święty w tradycji prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 24 sierpnia (lub 6 września według niektórych kalendarzy).
