Arkadiusz z Konstantynopola był chrześcijańskim mnichem i męczennikiem żyjącym w V wieku. Urodzony w bogatej patrycjuszowskiej rodzinie w Konstantynopolu, był synem Zenofona i Marii oraz bratem Jana. Choć jego rodzina posiadała znaczne zasoby, była znana z prowadzenia ascetycznego trybu życia. Po katastrofie statku w Fenicji podczas podróży do Bejrutu, Arkadiusz zdecydował się wstąpić do klasztoru w Jerozolimie zamiast kontynuować studia uniwersyteckie. Ostatecznie prowadził życie zakonne wraz z członkami swojej rodziny w różnych jerozolimskich klasztorach.
Życie i męczeństwo

Po przeżyciu wypadku morskiego, Arkadiusz porzucił studia akademickie, aby przyjąć życie zakonne. Jego rodzice i brat dołączyli do niego później w Jerozolimie, aby żyć jako mnisi. Rodzina ta ostatecznie poniosła męczeńską śmierć w okolicznościach, które pozostają nieznane. Ze względu na wspólną pobożność, cała rodzina jest wspominana za swoje oddanie prostemu, pobożnemu stylowi życia mimo wysokiego statusu społecznego.
Kult i ikonografia
Pamięć o Arkadiuszu była czczona krótko po jego śmierci, szczególnie w regionie Jerozolimy. Jest on wspominany 26 stycznia wraz ze swoim bratem i rodzicami zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. W sztuce religijnej jest zazwyczaj przedstawiany w habitach zakonnych, czasem trzymającego świecę, księgę lub zwój. Sporadycznie ukazywany jest w szatach pokutnych lub trzymającego model statku.
