Arefa Wierchoturski był prawosławnym mnichem i archimandrytą, który służył w klasztorze nikolskim w Wierchoturyu. Urodzony jako Afanasij Tichonowicz Katargin w 1865 roku w guberni orłowskiej, później wstąpił do wspólnoty monastycznej na Walace jako nowicjusz. Po przyjęciu ślubów zakonnych w 1893 roku przeniósł się w region Uralu, aby służyć w klasztorze w Wierchoturyu. Ostatecznie awansował na przełożonego klasztoru, nadzorując znaczną rozbudowę i ulepszenia strukturalne aż do swojej śmierci w 1903 roku.
Życie zakonne

Po szkoleniu pod przewodnictwem starszego Joannikija na Walace, Arefa został ordynowany na hierodiakona, a później na hieromonacha. Jako przełożony klasztoru w Wierchoturyu kierował rozległymi projektami budowlanymi, w tym budową kamiennych budynków mieszkalnych, schronisk dla pielgrzymów oraz szkół zarówno dla lokalnych dzieci, jak i dla niesłyszących. Zorganizował również historyczne archiwa klasztorne, które były prowadzone od XVIII wieku.
Kult

Jest uznawany za świętego w Kościele prawosławnym i jest uwzględniony w Synaksie Świętych Syberyjskich oraz w Synaksie Świętych Walackich. Jego relikwie zostały odnalezione w klasztorze nikolskim w 1994 roku. Jest wspominany 15 maja, 10 czerwca i 7 sierpnia według kalendarza juliańskiego.
