Archil Kachecki był gruzińskim książęciem z VIII wieku pochodzącym ze wschodniego regionu Kacheti, należącym do dynastii Chozroidów. Podczas jego rządów region musiał mierzyć się z naciskami arabskich podbojów na Kaukazie, co zmusiło go i jego brata do szukania schronienia w Abazji. Po powrocie na swoje ziemie pracował nad odbudową terytorium i szerzeniem chrześcijaństwa wśród ludności górskiej. Zapamiętano go przede wszystkim ze względu na odmowę przejścia na islam podczas późniejszej inwazji, co doprowadziło do jego uwięzienia i ostatecznego męczeństwa.
Życie i rządy
Jako potomek królewskiej linii Iberii, Archil sprawował rządy w okresie znacznej niestabilności. Po wyprawie Marwana ibn Muhammada uciekł na zachód, aby dołączyć do lokalnych obrońców walczących z siłami arabskimi. Po powrocie do Kacheti skupił się na chrystianizacji swoich poddanych. Jego panowanie zakończyło się podczas drugiej inwazji prowadzonej przez Chuzajmę ibn Chazima, który oferował książęciu dary w zamian za przejście na islam. Archil odrzucił tę propozycję, co skutkowało jego uwięzieniem.
Kult
Kościół Prawosławny Gruziński uznaje Archila za świętego. Jest on czczony corocznie 21 czerwca (lub 4 lipca według kalendarza nowego stylu). Jego historia została zachowana w średniowiecznych gruzińskich kronikach, w tym w Żywocie Kartli oraz w szczególnym tekście zatytułowanym Męczeństwo Archila, który opisuje jego śmierć za wiarę.