Archaniela Girlani była włoską karmelitką żyjącą w XV wieku, znaną ze swojego głębokiego oddania i doświadczeń mistycznych. Urodzona w szlacheckiej rodzinie w Trino, wstąpiła do zakonu karmelitów w Parmie, gdzie później sprawowała urząd przełożonej. Następnie kierowała klasztorem w Mantui, znanym jako św. Maryi z Raju, aż do swojej śmierci w 1494 roku. Znana ze swojego ascetycznego trybu życia i ekstaz duchowych, została beatyfikowana przez papieża Piusa IX w 1864 roku.
Życie zakonne

Po początkowym rozważaniu wstąpienia do zakonu benedyktynów, Girlani dołączyła do karmelitów w 1477 roku. Sprawowała urząd przełożonej zarówno w Parmie, jak i w Mantui. Jej życie duchowe charakteryzowało się głęboką modlitwą i oddaniem Trójcy Świętej. Relacje sugerują, że doświadczała różnych zjawisk mistycznych, w tym lewitacji oraz długotrwałych stanów ekstazy podczas medytacji nad tajemnicami wiary.
Cuda i dziedzictwo
Tradycja przypisuje jej kilka cudów, takich jak nagłe pojawienie się żywności w okresie głodu w Mantui. Mówiło się również, że drzewo gruszy posadzone w ogrodzie klasztornym rodziło owoce odpowiadające liczbie żyjących sióstr, a spadające owoce zwiastowały nadchodzącą śmierć. Została beatyfikowana w 1864 roku, a jej wspomnienie obchodzi się 25 stycznia.
