Araki Murashige (1535 – 20 czerwca 1586) był japońskim daimyō, który najpierw służył jako wasal Ikedy Katsumasy, a następnie Ody Nobunagi. W 1573 roku został panem zamku Ibaraki i brał udział w kilku kampaniach, w tym w długim oblężeniu świątyni Ishiyama Honganji. Po tym, jak oskarżono go o sympatie wobec klanu Mōri, bronił zamku Itami przed rocznym oblężeniem, aż do jego upadku w 1579 roku. Później żył jako praktykujący sztukę herbaty i uczeń Sen no Rikyū.
Kariera wojskowa
Murashige awansował w służbie Nobunagi dzięki kilku działaniom wojennym. W 1571 roku wraz z Nakagawą Kiyohide zabił Wadę Koremasę, wysokiego rangą wasala szogunatu Ashikaga, w bitwie pod Shiraigawarą. W 1574 roku wraz z Hashibą Hideyoshim zdobył zamek Arioka, a Nobunaga następnie przekazał zamek Murashige. W 1576 roku dowodził częścią armii Nobunagi podczas dziesięcioletniego oblężenia świątyni Ishiyama Honganji.
Oblężenie i późniejsze życie
W 1578 roku, podczas oblężenia Miki, Murashige został oskarżony o sympatie wobec klanu Mōri, jednego z wrogów Nobunagi. Wycofał się do zamku Itami i opierał się rocznemu oblężeniu sił Ody, aż zamek upadł w 1579 roku. Uciekł i przez resztę życia żył jako uczeń Sen no Rikyū, przyjmując herbaciane imię Dōkun. Mówi się, że Rikyū przekazał mu szczegółowe nauki, a Murashige figuruje na liście Siedmiu Mędrców Rikyū.
Dziedzictwo kulturowe
Półlegendarna opowieść opisuje, jak Murashige, wezwany przez Nobunagę, użył żelaznego wachlarza, by zatrzymać przesuwne drzwi zaprojektowane, by go zmiażdżyć, ratując w ten sposób życie. Jego syn, wychowany pod nazwiskiem matki, został malarzem Iwasą Matabei. Powieść Honobu Yonezawy „Samuraj i więzień” z 2021 roku, która zdobyła Nagrodę Naoki, przedstawia Murashige podczas oblężenia Itami.