Apollo Pasterz był chrześcijańskim mnichem żyjącym w IV wieku na pustyni egipskiej. Uznawany za jednego z Ojców Pustyni, tradycyjnie opisuje się go jako pasterza, zanim przyjął życie zakonne. Według legendy dopuścił się ciężkiego grzechu wobec swojej ciężarnej żony i nienarodzonego dziecka, co skłoniło go do poszukiwania pokuty poprzez monastycyzm. Spędził czternaście lat żyjąc w głębi pustyni, zanim otrzymał Boże przebaczenie.
Życie i legenda
Po swoim początkowym życiu jako pasterz, Apollo szukał samotności na pustyni, aby odkupić swoje dawne winy. Etiopski Synaksarion podaje, że po czternastu latach izolacji anioł skierował go do Ojca Pustyni. Podczas tego spotkania święty człowiek udzielił mu Eucharystii, po czym Apollo zmarł w jego ramionach i wstąpił do nieba.
Kult
Kościół koptyjski czci go jako świętego. Jego wspomnienie przypada na 5 Meszir w kalendarzu koptyjskim, co jest datą wspólną ze świętym Apollem z Bawit. Pozostaje on postacią interesującą zarówno w tradycji katolickiej, jak i orientalnochrześcijańskiej.