Anzelm Gądek był polskim karmelitą bosakiem, żyjącym w latach 1884–1969. Urodzony jako Maciej Józef Gądek, wstąpił do zakonu karmelitów w 1901 roku, a w 1907 roku został święconym kapłanem. W trakcie swojej długiej służby zakonnej piastował kilka ważnych stanowisk przełożonych, w tym pełnił funkcję przeora generalnego swojego zakonu oraz przeora prowincji polskiej. Był wybitnym kaznodzieją, teologiem i wychowawcą, a także założycielem Zgromadzenia Sióstr Karmelitek Dzieciątka Jezus.
Życie zakonne

Po studiach w Rzymie Gądek służył jako kapelan i profesor teologii. Był cenionym kaznodzieją i duchownym kierownikiem, szczególnie w Krakowie. Jego przywództwo obejmowało również role międzynarodowe, w tym długoletnią kadencję jako przeor generalny karmelitów bosaków. Podczas II wojny światowej pracował nad zapewnieniem duchowego i materialnego wsparcia polskim uchodźcom, kontynuując jednocześnie obowiązki akademickie w Rzymie.
Dziedzictwo i kult

Gądek był płodnym pisarzem, publikującym liczne artykuły na temat liturgii i duchowości karmelickiej w czasopiśmie Głos Karmelu. Obecnie przez Kościół katolicki uznawany jest za sługę Bożego, a proces jego beatyfikacji został rozpoczęty w Archidiecezji łódzkiej. Wspomina się go 15 października, w rocznicę jego śmierci w Łodzi.
