Anzelm, książę Friuli był VIII-wiecznym lombardzkim szlachcicem i opatem benedyktyńskim, który założył klasztor w Nonantoli. Urodzony około 720 roku w Cividale del Friuli, sprawował urząd księcia w latach 749–751. Po przejściu ze służby świeckiej do życia zakonnego, założył kilka fundacji klasztornych, w tym w Fanano. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej za swoją pobożność oraz działalność polegającą na zakładaniu hospicjów dla chorych i ubogich.
Życie i służba

Po zakończeniu kariery politycznej Anzelm zwrócił się ku monastycyzmowi. Przyjął habit benedyktyński od papieża Stefana III w Rzymie, który mianował go również opatem Nonantoli. Podczas sprawowania urzędu zakładał różne hospicja, aby zapewniać schronienie i opiekę ubogim. Mimo siedmioletniego wygnania w Monte Cassino za panowania króla Desyderego, ostatecznie powrócił do swojego klasztoru po upadku królestwa Lombardów pod naporem Karola Wielkiego.
Kult
Anzelm jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzone jest 3 marca. Wspólnota w Nonantoli, klasztor, który założył, nadal czci go jako swojego patrona. Jego dziedzictwo jest zachowane w tradycjach religijnych Kościoła katolickiego i prawosławnego, gdzie pamięta się o nim ze względu na jego oddanie regule benedyktyńskiej i dzieła miłosierdzia.
