Antypater z Bostry był greckim hierarchą z V wieku, który sprawował urząd metropolity Bostry w prowincji Arabia. Jest przede wszystkim znany z gwałtownego sprzeciwu teologicznego wobec orygenizmu, a w szczególności uderzał w doktryny takie jak przedistnienie dusz. Jako szanowany pisarz kościelny utrzymywał związki z palestyńskimi tradycjami monastycznymi i był uznawany za autorytatywną postać przez późniejsze sobory. Do jego wkładu teologicznego należą liczne kazania i traktaty, które poruszały istotne kwestie doktrynalne jego epoki.
Dzieło teologiczne
Jako jeden z głównych przeciwników Orygenesa, Antypater napisał szczegółową refutację apologii spisanej przez Pampfila i Eusebiusza. Odrzucał koncepcje apokatastazy oraz przedistnienia dusz, kwestionując jednocześnie alegoryczne interpretacje stworzenia człowieka. Ponadto jego pisma obejmują traktaty przeciwko apollinaristom oraz kilka kazań dotyczących Najświętszej Marii Panny, co odzwierciedla teologiczne skutki soboru efeskiego.
Kult maryjny
Antypater jest znany ze swojego oddania Matce Bożej, często nazywając ją Theotokos. Jego kazania podkreślają jej rolę w zbawieniu, wykorzystując wczesne koncepcje teologiczne dotyczące jej pośrednictwa. Niektórzy historycy sugerują, że jego oddanie Maryi było tak głębokie, iż mógł on ufundować w Bostrze duży kościół ku jego czci, na co wskazują starożytne inskrypcje.