Antypas z Pergamonu był chrześcijańskim biskupem i męczennikiem żyjącym w I wieku. Według tradycji został mianowany przez apostoła Jana na przywódcę Kościoła w Pergamonie za panowania cesarza Nerona. W biblijnej Apokalipsie jest identyfikowany jako wierny męczennik, który pozostał niezłomny w swojej wierze, mimo życia w miejscu opisywanym jako siedziba Szatana. Jego życie i śmierć mają centralne znaczenie dla historycznej tożsamości wczesnej wspólnoty chrześcijańskiej w Azji Mniejszej.
Życie i męczeństwo

Pełniąc funkcję biskupa, Antypas żył w epoce rzymskiej. Relacje historyczne sugerują, że został zamordowany za panowania Nerona lub Domicjana. Jedna z tradycji głosi, że został zabity poprzez spalenie wewnątrz brązowego ołtarza w kształcie byka, przedmiotu używanego przez miejscowych do rytuałów wypędzania demonów. Egzekucja ta miała miejsce w regionie Efezu, stanowiąc jego ostateczne poświęcenie za wiarę.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie przypada na 11 kwietnia. Wyznawcy wierzą, że z jego relikwii można pozyskiwać święty olej, nazywany czasem manną świętych. Z powodu tego związku, jest on często przywoływany przez osoby szukające ulgi w problemach stomatologicznych i bólach zębów.
