Antonio Fatati był XV-wiecznym włoskim biskupem katolickim, który sprawował kilka ważnych urzędów kościelnych. Urodzony w Ankonie około 1410 roku, służył jako biskup Teramo, a później jako biskup Ancony i Numany. W trakcie swojej kariery piastował różne wpływowe role w Państwie Kościelnym, w tym pełnił funkcję kanonika Bazyliki św. Piotra oraz skarbnika. Jego talenty administracyjne i pobożność religijna zjednały mu przychylność kilku papieży, w tym Nikoleza V i Piusa II.
Kariera kościelna

Po studiach w Bolonii, Fatati piastował liczne stanowiska, takie jak arcyproboszcz katedry San Ciriaco oraz opat klasztoru San Pietro al Conero. Działał jako biskup pomocniczy w Sienie, wspierając kardynała Francesco Todeschiniego Piccolominiego. Jego przywództwo w reformie diecezji zostało uznane przez papieża Piusa II, który ostatecznie mianował go biskupem diecezji Ancony i Numany w 1463 roku, stanowisko to sprawował aż do śmierci w 1484 roku.
Kult i dziedzictwo
Znany ze swojej świętości, Fatati został uznany za osobę, której szczątki okazały się niezniszczalne podczas ekshumacji w 1529 roku. Po formalnym procesie rozpoczętym w 1652 roku, został beatyfikowany przez papieża Piusa VI w 1765 roku. Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada 9 stycznia. Jego szczątki spoczywają w katedrze w jego diecezji.
