Antonina z Nicei była wczesnochrześcijańską męczennicą żyjącą na początku IV wieku. Według tradycji hagiograficznej była prześladowana w Bitynii na rozkaz prefekta Pryscyliana za panowania Dioklecjana. Po poddaniu się różnym torturom, ostatecznie została stracona przez spalenie na stosie. Choć niektóre źródła historyczne sugerują, że zginęła w Nikomedii, wielu uczonych wskazuje Niceę jako pierwotne miejsce jej męczeństwa.
Męczeństwo i historia

Choć jej konkretne passio (opis męczeństwa) zaginęło w czasie, jej historia została zachowana w wczesnych zapisach. Starożytne dokumenty, w tym syryjskie i hieroniemskie martyrologia z V wieku, dokumentują jej pamięć. Ze względu na sprzeczne relacje historyczne, jej śmierci przypisywano w przeszłości różne daty i miejsca, co prowadziło do różnego obchodzenia jej święta w późniejszych kalendarzach liturgicznych.
Kult
Jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej i prawosławnej. W Kościele katolickim jej wspomnienie obchodzone jest 4 maja, co jest datą wybraną po reformach liturgicznych. Kościół prawosławny upamiętnia ją 1 marca. Jej dziedzictwo jest zachowane w starożytnych synaksariach oraz różnych historycznych martyrologiach używanych przez różne wspólnoty chrześcijańskie.
