Antonina Maria Verna była włoską zakonnicą katolicką, urodzoną w 1773 roku w pobliżu Rivarolo Canavese. Kierowana powołaniem religijnym, początkowo opuściła dom rodzinny, aby uniknąć propozycji małżeńskich, po czym powróciła, by realizować swoje powołanie. W 1806 roku założyła zgromadzenie religijne skoncentrowane na nauczaniu katechizmu dzieci oraz niesieniu opieki chorym w ich domach. Wspólnota ta, znana jako Suore di carità dell'Immacolata Concezione, otrzymała ostatecznie oficjalne uznanie kościelne i świeckie. Zmarła w dzień Bożego Narodzenia w 1838 roku.
Życie i działalność
Wychowana przez matkę w pobożnym otoczeniu, Verna rozwinęła silną pobożność do świętego Józefa i Dzieciątka Jezusowego. Po opuszczeniu wioski w celu uniknięcia zalotników, powróciła, aby skupić się na swojej duchowej misji. Założyła swój zakon, aby służyć społeczności poprzez edukację i opiekę zdrowotną, uzyskując ostatecznie formalną aprobatę dla instytutu w 1828 roku. Jej życie było poświęcone nauczaniu religii oraz opiece nad chorymi.
Kult
Po jej śmierci, w latach 30. XX wieku, rozpoczęto proces uznania jej świętości. Po ogłoszeniu jej wyniosłą w 2009 roku, została beatyfikowana w 2011 roku przez kardynała Tarcisio Bertone w imieniu papieża Benedykta XVI. Uznanie to nastąpiło po potwierdzeniu cudu przypisywanego jej wstawiennictwu. Jest upamiętniana przez Kościół katolicki, a jej wspomnienie obchodzi się 25 grudnia.