Antoninus z Florencji był włoskim dominikaninem żyjącym w XV wieku, który sprawował urząd arcybiskupa Florencji. Urodzony jako Antonio Pierozzi w 1389 roku, wstąpił do zakonu dominikanów w wieku szesnastu lat, a później awansował w hierarchach, stając się wybitnym teologiem i dyplomatą. Znany był ze surowego trybu życia oraz aktywnej obecności w swojej diecezji, często podróżując pieszo, aby odwiedzać lokalne parafie. Jego przewodnictwo charakteryzowało się staraniami o reformę zakonu oraz oddaną służbą mieszkańcom Florencji w czasach klęsk żywiołowych.
Życie i działalność


Po wstąpieniu do zakonu dominikanów w 1405 roku, Antoninus piastował kilka funkcji administracyjnych wewnątrz wspólnoty. Ostatecznie został arcybiskupem Florencji w 1446 roku. Jako teolog znacząco przyczynił się do rozwoju teologii moralnej, tworząc wpływowe dzieła, takie jak Summa theologica moralis. Jego pisma często poruszały kwestie społeczne i ekonomiczne, w tym odpowiedzialność państwa za pomoc ubogim. Służył również jako ambasador Republiki Florenckiej przy Stolicy Apostolskiej.
Kult


Został kanonizowany na świętego przez papieża Adriana VI w 1523 roku. Choć jego wspomnienie obchodzono wcześniej 10 maja, obecnie Martyrologium Rzymskie uznaje za dzień jego upamiętnienia 2 maja, rocznicę jego śmierci. Jest patronem Moncalvo oraz gminy Pura na Filipinach.
