factograf
PL
Zaloguj się

Włoski dominikanin i arcybiskup Florencji w XV wieku

Antonin Pierozzi

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 5 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Antonin Pierozzi

Antoninus z Florencji był włoskim dominikaninem żyjącym w XV wieku, który sprawował urząd arcybiskupa Florencji. Urodzony jako Antonio Pierozzi w 1389 roku, wstąpił do zakonu dominikanów w wieku szesnastu lat, a później awansował w hierarchach, stając się wybitnym teologiem i dyplomatą. Znany był ze surowego trybu życia oraz aktywnej obecności w swojej diecezji, często podróżując pieszo, aby odwiedzać lokalne parafie. Jego przewodnictwo charakteryzowało się staraniami o reformę zakonu oraz oddaną służbą mieszkańcom Florencji w czasach klęsk żywiołowych.

Życie i działalność

Kolekcja Loesera, malowany sztukateryjny popiersie świętego Antoninusa, XV wiek
Kolekcja Loesera, malowany sztukateryjny popiersie świętego Antoninusa, XV wiek
Święty Antoninus Pierozzi
Święty Antoninus Pierozzi
2 obrazy

Po wstąpieniu do zakonu dominikanów w 1405 roku, Antoninus piastował kilka funkcji administracyjnych wewnątrz wspólnoty. Ostatecznie został arcybiskupem Florencji w 1446 roku. Jako teolog znacząco przyczynił się do rozwoju teologii moralnej, tworząc wpływowe dzieła, takie jak Summa theologica moralis. Jego pisma często poruszały kwestie społeczne i ekonomiczne, w tym odpowiedzialność państwa za pomoc ubogim. Służył również jako ambasador Republiki Florenckiej przy Stolicy Apostolskiej.

Kult

Kaplica Salviatiego, San Marco, Florencja
Kaplica Salviatiego, San Marco, Florencja
Konfesjonał, ok. 1488–1490
Konfesjonał, ok. 1488–1490
2 obrazy

Został kanonizowany na świętego przez papieża Adriana VI w 1523 roku. Choć jego wspomnienie obchodzono wcześniej 10 maja, obecnie Martyrologium Rzymskie uznaje za dzień jego upamiętnienia 2 maja, rocznicę jego śmierci. Jest patronem Moncalvo oraz gminy Pura na Filipinach.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy